در امور مالی و آماری داده ها شالوده و بنیان کار هستند.درستی داده ها از هر چیز مهم تر است.برای همین باید راههایی را برای اطمینان از درستی داده ها بکار برد.اگر داده ها کم باشند با یک بررسی مختصر می توان به صحت آنها پی برد.اما اگر داده ها بسیار زیاد باشند یا بخواهیم که بنا را از پایه درست بسازیم و داده اشتباهی را وارد سلول ها نکنیم ناچاریم که از ابزاری به نام ارزیابی (Validation) در اکسل استفاده کنیم .ابتدا محدوده ای را که می خواهیم داده های آن منطقه تحت نظر باشند را انتخاب می کنیم مثلا یک ستون یک ردیف و امثال این .سپس از منوی data گزینه ارزیابی را انتخاب می کنیم در کادر باز شده سه سربرگ وجود دارد.در سربرگ تنظیمات نوع داده های خود را از کادر اول تعیین می کنیم مواردی که می توان انتخاب کرد عبارتند از:عدد کامل ،عدد اعشاری ،لیست ، تاریخ ، زمان ،طول متن و سفارشی.

بعضی از موارد فوق باعث فعال شدن کادر دوم می شوند.مثلا اگر عدد کامل را انتخاب کنیم می توانیم شرایط زیر را از کادر دوم برای آن عدد کامل انتخاب کنیم.این شرایط عبارتند از :در میان ،نیست بین ، مساوی با ،مساوی نیست با ،بزرگتر از ، کمتر از ،بزرگتر مساوی و یا کمتر مساوی با . بعد از تعیین نحوه شرط باید شرط را تعیین کنیم مثلا اگر از کادر اول "عدد کامل " و از کادر دوم "در میان " را انتخاب کنیم باید دو عدد را به عنوان کمترین و بیشترین در دو کادر بعدی وارد کنیم مثلا 0 و 20 حال اگر نمره ای را شما در این سلول ها 22 بزنید مطمئنا اخطار خواهد داد.

اگر نوع داده های خود را لیست انتخاب کنید باید یک محدوده را به عنوان لیست خود وارد کنید .پس باید قبلا یک لیست را وارد کرده باشید .مثلا فرض کنیم لیست زیر را ما در یکی از ستونها وارد کرده ایم:بهرام  ، رضا ، اصغر ، انور ، مرتضی.

حال وقتی که در کادر اول لیست را انتخاب می کنیم کادر دوم فعال نمی شود و ما فقط باید منبع را که همان لیست ما می باشد به آن معرفی کنیم.بعد از معرفی لیست می توانیم دو کار انجام دهیم 1-کشو در سلول ایجاد نکنیم 2- در سلول کشو ایجاد کنیم .در حالت اول باید تیک عنوان کشویی در سلول را برداریم.در این حالت کاربر مجبور است که لیست را درست تایپ کند که کاری وقت گیر خواهد بود.در حالت دوم تیک را برنمی داریم پس لیست را از کشویی که در سلول ایجاد می شود می توان انتخاب کرد این حالت از سرعت بالاتری برخوردار است.در سربرگ دوم می توانید یک پیام ورودی برای راهنمایی کاربر وارد کنید.مثلا در مورد نمرات می توانید این پیام را بدهید نمره را وارد کنید.(البته در متن پیام).در سربرگ سوم هم که پیام اخطار را وارد می کنیم .برای این مثال اگر کسی نمره 25 را وارد کنید پیام زیر را ببیند." لطفاً دقت کنید نمره باید بین 0 تا 20 باشد.

سبک اعلام خطا بسیار مهم است.سه سبک را می توانید انتخاب کنید

1-ایست:این سبک به هیچ وجه اجازه ورود داده غیر مجاز را نمی دهد .

2-اخطار:این سبک در صورت که داده غیر مجاز باشد یک کادر سه گزینه ای با فرمانهای بلی ، خیر و لغو را ارائه می دهد.اگر داده غیر مجاز ما مورد تائید باشد باید گزینه بلی را کلیک کنیم تا با وجود غیر مجاز بودن ، داده ثبت شود.اگر خیر را بزنیم فرصت اصلاح را خواهیم داشت و اگر لغو را بزنیم سلول پاک خواهد شد.

3-اطلاعات:در این سبک اخطار دارای دو فرمان است موافق و لغو.اگر برای داده غیر مجاز موافق را بزنیم داده ثبت می شود و اگر لغو را بزنیم داده پاک خواهد شد.

می توان گفت که از لحاظ سخت گیری و بازدارندگی موردهای 1 تا 3 به ترتیب قرار گرفته اند.یعنی 1 سختگیر ترین و 3 سهل گیر ترین نوع اخطار بشمار می آید.

امیدوارم که این مقاله به درد بخور بوده باشد

من یه حدسهایی میزنم ولی نمی دونم چقدر درست باشه؟!حتما ببینید.

خواندن حافظه

بعد از چند روز:

بالاخره راز این خواندن حافظه را پیدا کردم.روش اون این طوری که شما هر عددی که بین 10 تا 99 بگیرید نتیجه یکی از اعداد  9- 18-27-36-45-54-63-72-81 خواهد بود.مثلا عدد 25 نتیجه می دهد 18 .برای همین اگر دقت کنید در هر بار که شما try again را می زنید ترتیب علامتها عوض می شود تا شما به این راز پی نبرید.ولی در هر بار عوض شدن  همه علامت های جلوی اعداد فوق یکی هستند. هر بار که کلیک می کنید علامت جلوی اعداد گفته شده را به عنوان جواب نشان می دهد .

هنگامیکه می خواهید میانگین چند سلول را بدست بیاورید ، طبیعتاً با استفاده از تابع average می توانید این کار را انجام دهید.اما یک راه بسیار ساده استفاده از نوار وضعیت (Statues Bar) است.به این صورت که سلول های مورد نظر را انتخاب نموده و سپس روی نوار وضعیت کلیک راست کرده و average را انتخاب کنید.حال خواهید دید که مقدار میانگین در نوار وضعیت نشان داده می شود.البته توابع دیگری مثل MIN ,MAX ,COUNT SUM نیز در نوار وضعیت وجود دارند .

حالت پیش فرض ، SUM می باشد.

منبع :مجله دانش و کامیوتر -شماره ۵۲

مقاله ای از خانم مژگان سهرابی